Komkommertijd

Vroeger was er in de zomer nooit veel nieuws, komkommertijd noemde we dat, en kon je rustig op vakantie zonder de krant. Dat is nu wel anders, er gebeurt zoveel dat als je alles wilt volgen je er een dagtaak aan hebt. En dan mis je nog heel veel. Dan gaat over de verschikkingen in Gaza of de oorlog van Rusland tegen Oekraïne, de oorlog van de VS tegen Iran, de hongersnoden en oorlogen in Afrika etc.. Al deze conflicten hebben een aan aantal zaken gemeen: ze lossen niet op maar breiden zich uit en de gewone burgers worden het slachtoffer. Tevens zijn ze niet lokaal maar zijn er veel landen bij betrokken en spelen er globale afhankelijkheden waardoor ze niet eenvoudige op te lossen zijn. En dat terwijl diegenen die de macht hebben deze conflicten op te lossen er een potje van maken. 

De vraag is dan, waarom verzetten we ons niet tegen deze ontwikkelingen en komen we niet in opstand? Waarom blijft de samenleving passief en stevenen we af op een steeds grotere chaos? En waarom besteden de nieuwsmedia hier steeds minder aandacht aan? Het lijkt er op dat we murw geslagen zijn en elk bericht over oorlogen die zich uitbreiden, aantallen slachtoffers die zijn gevallen en vredespogingen die mislukken gelaten aanhoren en daarna weer over gaan tot de orde van de dag.

Als dit zo door gaat moet er toch een keer een kantelpunt komen waarbij we het niet langer pikken en in opstand komen? Dat kunnen vreedzame revoluties zijn zoals de Praagse lente, de Anjer revolutie en de val van de muur maar voor hetzelfde geld worden de conflicten nog gewelddadiger dan ze nu al zijn. De snelle ontwikkeling van de combinatie drones en AI, laat zien dat deze wapenwedloop exponentieel schade kan aanbrengen en ontwikkeling en toepassing van nieuwe technieken een kwestie van weken is en niet jaren. De honderden drones die Oekraïne nu op Rusland afvuurt kunnen zo de duizenden van Rusland zijn gericht op onze infrastructuur en steden. We zijn al binnen bereik en het is een kwestie van tijd voordat deze wapens breder en nog massaler ingezet gaan worden. 

Het vervelend aan deze ontwikkeling is dat diegene die oorlog voert qua ontwikkeling van nieuwe wapensystemen in het voordeel is omdat hij op basis van ervaring op het slagveld sneller kan innoveren dan diegenen die dat niet doen. Bij de ontwikkeling van de atoombom was dat anders, de dreiging met de atoombom voorkwam oorlog.

Nu is dat precies andersom: door het inzetten van nieuwe wapenssystemen terwijl je oorlog voert ben je in het voordeel. Je ziet dan ook dat er steeds meer landen zijn die succesvol overgaan op een oorlogseconomie en aan de export van wapensysteem goed kunnen verdienen.